သူများကို မသနားခင်… ကိုယ့်ကိုကိုယ် အရင်သနားပါ

အရမ်းပြင်ရခက်တဲ့ အကျင့် အထဲမှာ သနားတတ်တဲ့ အကျင့်လဲပါတယ်ဗျ။ ကျွန်တော် အရင်ကဆို ပလိန်းကြီးတွေ လူတွေကို လိုက်သနားနေတာ။ တစ်ယောက်ယောက်က အိမ်ပေါင်ထားလို့ မရွေး နိုင်ရင် ဆုံးရပါတော့မယ်ပြောပြီး ငွေချေးရင်လဲ ပေးလိုက်တာပဲ။

ကို့ထက် အဆတစ်ရာလောက် ချမ်းသာတဲ့သူက ပိုက်ဆံမရှိဘူး ညည်းပြပြီး ငွေလာချေးရင်လဲ သနားပြီး ချေးမိတာပဲ။ နှစ်လုံးထီထိုးတာ ရှုံးလို့ သူ့ယောက်ကျားသိရင် သတ်တော့ပါမယ်ဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်းကိုလဲ သနားပြီး ချေးတာပဲ။

အဲလိုတွေ ချေးရင်း၊ ကူညီရင်းနဲ့ ပြန်မရတာတွေ များများလာတော့… တစ်ကယ်တမ်း သနားစရာ ကောင်းတာ ကိုယ်ပဲ ဖြစ်ပြီး မွဲမွဲလာရော။ အတိုးနဲ့ ချေးတာလဲ မဟုတ်။ သနားလို့ ကူညီလိုက်ရင်းနဲ့ ကိုယ်က သနားစရာကောင်းသွားတာမျိုးပေါ့။

လူတွေကို မကူညီနဲ့ မပြောပါဘူး။ ကူညီပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒုက္ခရောက်စေလောက်တဲ့ အထိ သူများကို မကူညီပါနဲ့။ ကိုယ့်မှာ မရှိတဲ့ ကြားထဲက ကူညီချင်တယ်ဆိုရင်… အဆုံးခံနိုင်မှ ကူညီသင့်ပါတယ်။

ခံရတာတွေ များလာတော့ အခုနောက်ပိုင်း ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ သနားဖြစ်သွားပြီ။ အကူညီလာတောင်းရင် ကူညီနိုင်ရင် ကူညီမယ်။ မကူညီနိုင်ရင်လည်း အားမနာဘူး။ မကူညိနိုင်ဘူး တစ်ခါတည်း ငြင်း လိုက်တယ်။ အားမနာတော့ဘူး။

ကျွန်တော်တို့ မြန်မာလူမျိုးတွေက No လို့ပြောရမှာ အင်မတန် အားနာတတ်ကြတယ်ဗျ။ အဆင်မပြေဘူး၊ မရှိဘူး၊ မလာဘူး၊ မချစ်ဘူး၊ မစားဘူး တို့ကို ဒဲ့ မပြောချင်ကြဘူး။ အဆင်မပြေဘူးကို အဆင်မပြေဘူး မပြောပဲ… ကျွန်တော် အခြေနေကြည့်ပြီး ပြန်ပြောမယ်လို့ အားနာနာနဲ့ ပြောတတ်တယ်။

တစ်ကယ်က အဲဒါက နိုး လို့ပြောချင်တာ။ ချစ်လို့ အဖြေတောင်းတာကို ငြင်းချင်လဲ ဟဲ့.. နင့်ကို ငါမကြိုက်ဘူး ပြောဖို့ အားနာတော့… နင်နဲ့ငါ Type မတူလို့ အဆင်မပြေလောက်ဘူးတို့ ဘာတို့ ကြားကောင်းအောင် ငြင်းကြပြန်ကော။

တစ်ကယ်က No တစ်ခွန်းထဲက အဆင်ပိုပြေတယ်။ တစ်ဖက်သား အတွက် ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ ထပ် မပေး ဖြစ်တော့ဘူး။ အငြင်းခံရတဲ့သူလဲ စိတ်ရှင်းတယ်။ ငွေလာချေးလဲ မကူညီနိုင်ရင် မကူညီနိုင်ဘူး ပြောတာ ကောင်းပါတယ်။

တစ်ခြားအကူညီ ဆိုရင်လည်း ကူညီနိုင်ရင် ကူညီမယ်၊ မကူညီနိုင်ရင် မကူညီနိုင်ဘူး ဒဲ့ပဲ ပြောတာ ပို ကောင်းပါတယ်။ လူတိုင်းကို ဘယ်သူမှ မကူညီနိုင်ပါဘူး။ သင်မှ မဟုတ်ဘူး အမေရိကန် သမ္မတတောင် သူ့နိုင်ငံသားတိုင်းကို သူ မကူညီနိုင်သေးပါဘူး။

ကိုယ့်ကြောင့်… ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေတာကလဲ ကူညီခြင်း တစ်မျိုးပါပဲ။ သူများကို မကူညီနိုင်ရင်တောင် ဒုက္ခ လိုက်မပေးဖြစ်တော့ဘူးပေါ့။ တယောက်ယောက်က အကူညီတောင်းလာရင်လည်း ပြန် ဆန်းစစ်ပါ။ သနားစရာကောင်းတာ သူလား… ငါလား။

သူ့ကို ကူညီလိုက်ရင်… ငါက သနားစရာ ကောင်းသွားမှာလား။ စဉ်းစားပြီးမှ ကူညီသင့်ရင် ကူညီ ပါ။ ငြင်းသင့်ရင် ငြင်းပါ။ ဒီလိုပြောလို့ လူတွေကို မကူညီရဘူး မပြောဘူးနော်။ ကိုယ့်ဟာကို ထိခိုက်လောက်တဲ့အထိ မကူညီဖို့ ပြောတာ။ မထိခိုက်ရင် ကူညီပါ။

ကိုယ့်ဟာကို အရင် အခြေခိုင်အောင် တည်ဆောက်ပြီးမှ သူများကို တည်ဆောက်ပေးနိုင်မှာပါ။ ကိုယ်အဆင်ပြေမှ သူများကို ကူညီနိုင်မှာ ဖြစ်လို့… ကိုယ်အဆင်မပြေ မအောင်မြင်ခင် ကာလလေးမှာ

ကိုယ့်ဟာကို အရင်သနား ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ကိုယ်အရမ်း အဆင်ပြေသွားရင်တော့… သူများကို ဆက်ပြီး ကူညီလို့ ရတာပေါ့။

မူရင်းရေးသားသူအား လေးစားစွာဖြင့် ခရက်ဒစ် ပေးပါသည်။ ပြန်လည် မျှဝေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

Unicode

အရမ်းပြင်ရခက်တဲ့ အကျင့် အထဲမှာ သနားတတ်တဲ့ အကျင့်လဲပါတယ်ဗျ။ ကျွန်တော် အရင်ကဆို ပလိန်းကြီးတွေ လူတွေကို လိုက်သနားနေတာ။ တစ်ယောက်ယောက်က အိမ်ပေါင်ထားလို့ မရွေး နိုင်ရင် ဆုံးရပါတော့မယ်ပြောပြီး ငွေချေးရင်လဲ ပေးလိုက်တာပဲ။

ကို့ထက် အဆတစ်ရာလောက် ချမ်းသာတဲ့သူက ပိုက်ဆံမရှိဘူး ညည်းပြပြီး ငွေလာချေးရင်လဲ သနားပြီး ချေးမိတာပဲ။ နှစ်လုံးထီထိုးတာ ရှုံးလို့ သူ့ယောက်ကျားသိရင် သတ်တော့ပါမယ်ဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်းကိုလဲ သနားပြီး ချေးတာပဲ။

အဲလိုတွေ ချေးရင်း၊ ကူညီရင်းနဲ့ ပြန်မရတာတွေ များများလာတော့… တစ်ကယ်တမ်း သနားစရာ ကောင်းတာ ကိုယ်ပဲ ဖြစ်ပြီး မွဲမွဲလာရော။ အတိုးနဲ့ ချေးတာလဲ မဟုတ်။ သနားလို့ ကူညီလိုက်ရင်းနဲ့ ကိုယ်က သနားစရာကောင်းသွားတာမျိုးပေါ့။

လူတွေကို မကူညီနဲ့ မပြောပါဘူး။ ကူညီပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒုက္ခရောက်စေလောက်တဲ့ အထိ သူများကို မကူညီပါနဲ့။ ကိုယ့်မှာ မရှိတဲ့ ကြားထဲက ကူညီချင်တယ်ဆိုရင်… အဆုံးခံနိုင်မှ ကူညီသင့်ပါတယ်။

ခံရတာတွေ များလာတော့ အခုနောက်ပိုင်း ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ သနားဖြစ်သွားပြီ။ အကူညီလာတောင်းရင် ကူညီနိုင်ရင် ကူညီမယ်။ မကူညီနိုင်ရင်လည်း အားမနာဘူး။ မကူညိနိုင်ဘူး တစ်ခါတည်း ငြင်း လိုက်တယ်။ အားမနာတော့ဘူး။

ကျွန်တော်တို့ မြန်မာလူမျိုးတွေက No လို့ပြောရမှာ အင်မတန် အားနာတတ်ကြတယ်ဗျ။ အဆင်မပြေဘူး၊ မရှိဘူး၊ မလာဘူး၊ မချစ်ဘူး၊ မစားဘူး တို့ကို ဒဲ့ မပြောချင်ကြဘူး။ အဆင်မပြေဘူးကို အဆင်မပြေဘူး မပြောပဲ… ကျွန်တော် အခြေနေကြည့်ပြီး ပြန်ပြောမယ်လို့ အားနာနာနဲ့ ပြောတတ်တယ်။

တစ်ကယ်က အဲဒါက နိုး လို့ပြောချင်တာ။ ချစ်လို့ အဖြေတောင်းတာကို ငြင်းချင်လဲ ဟဲ့.. နင့်ကို ငါမကြိုက်ဘူး ပြောဖို့ အားနာတော့… နင်နဲ့ငါ Type မတူလို့ အဆင်မပြေလောက်ဘူးတို့ ဘာတို့ ကြားကောင်းအောင် ငြင်းကြပြန်ကော။

တစ်ကယ်က No တစ်ခွန်းထဲက အဆင်ပိုပြေတယ်။ တစ်ဖက်သား အတွက် ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ ထပ် မပေး ဖြစ်တော့ဘူး။ အငြင်းခံရတဲ့သူလဲ စိတ်ရှင်းတယ်။ ငွေလာချေးလဲ မကူညီနိုင်ရင် မကူညီနိုင်ဘူး ပြောတာ ကောင်းပါတယ်။

တစ်ခြားအကူညီ ဆိုရင်လည်း ကူညီနိုင်ရင် ကူညီမယ်၊ မကူညီနိုင်ရင် မကူညီနိုင်ဘူး ဒဲ့ပဲ ပြောတာ ပို ကောင်းပါတယ်။ လူတိုင်းကို ဘယ်သူမှ မကူညီနိုင်ပါဘူး။ သင်မှ မဟုတ်ဘူး အမေရိကန် သမ္မတတောင် သူ့နိုင်ငံသားတိုင်းကို သူ မကူညီနိုင်သေးပါဘူး။

ကိုယ့်ကြောင့်… ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေတာကလဲ ကူညီခြင်း တစ်မျိုးပါပဲ။ သူများကို မကူညီနိုင်ရင်တောင် ဒုက္ခ လိုက်မပေးဖြစ်တော့ဘူးပေါ့။ တယောက်ယောက်က အကူညီတောင်းလာရင်လည်း ပြန် ဆန်းစစ်ပါ။ သနားစရာကောင်းတာ သူလား… ငါလား။

သူ့ကို ကူညီလိုက်ရင်… ငါက သနားစရာ ကောင်းသွားမှာလား။ စဉ်းစားပြီးမှ ကူညီသင့်ရင် ကူညီ ပါ။ ငြင်းသင့်ရင် ငြင်းပါ။ ဒီလိုပြောလို့ လူတွေကို မကူညီရဘူး မပြောဘူးနော်။ ကိုယ့်ဟာကို ထိခိုက်လောက်တဲ့အထိ မကူညီဖို့ ပြောတာ။ မထိခိုက်ရင် ကူညီပါ။

ကိုယ့်ဟာကို အရင် အခြေခိုင်အောင် တည်ဆောက်ပြီးမှ သူများကို တည်ဆောက်ပေးနိုင်မှာပါ။ ကိုယ်အဆင်ပြေမှ သူများကို ကူညီနိုင်မှာ ဖြစ်လို့… ကိုယ်အဆင်မပြေ မအောင်မြင်ခင် ကာလလေးမှာ

ကိုယ့်ဟာကို အရင်သနား ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ကိုယ်အရမ်း အဆင်ပြေသွားရင်တော့… သူများကို ဆက်ပြီး ကူညီလို့ ရတာပေါ့။

မူရင်းရေးသားသူအား လေးစားစွာဖြင့် ခရက်ဒစ် ပေးပါသည်။ ပြန်လည် မျှဝေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

Be the first to comment on "သူများကို မသနားခင်… ကိုယ့်ကိုကိုယ် အရင်သနားပါ"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*